KATEGORİLER

Çürümenin Kitabı

Çürümenin Kitabı Kategori: Felsefe Din Yazar: E.m.cioran Yayınevi: Metis Yayınları Dil: Türkçe Sayfa: 166 Sayfa

 ÇÜRÜMENİN KİTABI / E.M.Cioran – FELSEFE

Tavsiye üzerine büyük bir heyecanla aldığımız ancak tamamlayamadığımız nadir kitaplardan biri. Felsefe bölümü öğrencilerine veya bu alanda bir çok kitaplar devirmiş, derinlik kazanmış felsefe okurlarına önerilebilr. Kitap ilginizi çekiyor ve okumayı düşünüyorsanız tanrivarmi.blogspot.com.tr/2015/08/emil-michel-cioran-curumenin-kitabi.html veya bokbirikintisi.wordpress.com/2010/11/08/emil-michel-cioran-curumenin-kitabi/ bloglarında kitap ve yazarla ilgili değerlendirmelere göz atmanızı öneririz.

Kitaptan . *** Can sıkıntısı, hiçbir inanç adına yaşamayıp, hiçbir inanç adına ölmeyenlerin çektikleri azabın adıdır.

***Etrafımıza saçtığımız kelimeler oranında ölürüz. Konuşanların sırrı yoktur. Ve hepimiz konuşuruz. Kendimize ihanet eder, kalbimizi teşhir ederiz; her birimiz dile gelmezliğin celladıyızdır; her birimiz sırları, en başta da kendi sırlarımızı yok etmek için yırtınırız.

***Vaaz verme çılgınlığı içimizde öylesine yer etmiştir ki, korunma içgüdüsünün bilmediği derinliklerden doğar. Her insan, kendinin bir şey önereceği ani bekler: Ne önerdiği önemli değildir. Bir sesi vardır ya, o yeter. Ne sağır ne dilsiz olmanın bedelini pahalıya öderiz.

***Olgunlaşmış bir siyaset adamı, eski Sofistler´in çalışmalarını derinleştirmeli ve şan dersleri almalıdır; - bir de yolsuzluk dersleri...

***Dinlerin bilançosunda en kanlı tiranlıkların işlediğinden fazla cinayet vardır; insanlığın tanrılaştırdıkları da, gözünü kan bürümüşlükte en bilinçli canilerden baskın çıkarlar.

Arka Kapaktan :

Nerede tükettin ömrünü? Bir hareketin hatırası, bir tutkunun işareti, bir maceranın parıltısı, güzel ve firari bir cinnet - geçmişinde bunların hiçbiri yok; hiçbir sayıklama senin ismini taşımıyor, seni hiçbir zaaf onurlandırmıyor. İz bırakmadan kayıp gittin; senin rüyan neydi peki?

Kökeninde aldatıcı ve yıkıma mahkum olmayan hiçbir "yeni" hayat görmedim şimdiye kadar. Her insanın zaman içinde ilerleyip bunaltılı bir geviş getirmeyle kendini tecrit ettiğini, yenilenme niyetine de ümitlerinin beklenmedik yüz buruşturmasıyla karşılaşıp kendi içine düştüğünü gördüm...
-E.M. Cioran-